Metoda lecznicza znana już przez Hipokratesa, który uważał, iż przesunięte kręgi kręgosłupa są przyczyną wielu chorób. Jej nazwa powstała poprzez złożenie dwu greckich członów "chiro" czyli "ręka" i "practicos" czyli "czynione". Znana była powszechnie wśród ludu wiejskiego jako "kręgarstwo". Metoda tę rozwinął poważnie Daniel David Palmer (1895), przeprowadziwszy dokładne studia nad nią. Efekty swoich badań zawarł w książce "Nauka i sztuka oraz filozofia kręglarstwa". Kręgarstwo przedstawił jako skomplikowaną sztukę wymagającą znajomości anatomii.Według niego cały organizm ludzki jest "zasilany" witalną energią, którą rozprowadza się po ciele za pomocą nerwów. Tzw. dyslokacja kręgów wywołuje ucisk, co powoduje zaburzenie w przepływie tej energii. Rolą chiropraktyki jest tu przywrócenie ich mobilności. Pozwolić ma to na odblokowanie swobodnego przepływu energii.