Początków medycyny chińskiej należy szukać już w II w. p.n.e. Kapłani królów dynastii Shang pozostawili zapiski na kościach wróżebnych, skąd wiemy o tym, jakie zioła stosowali, jak diagnozowali i leczyli choroby. Starożytni chińczycy praktykowali masaże, oczyszczanie, ogrzewanie i ochładzanie ciała. Kładli duży nacisk na dietę i ćwiczenia fizyczne.
Od tamtego czasu medycyna chińska bardzo się rozwinęła stając się oficjalną medycyną wschodu. Polega głównie na wykorzystaniu surowców roślinnych, zwierzęcych oraz minerałów, które występują w przyrodzie w sposób naturalny.
Najbardziej istotna jest w niej dokładna diagnoza. Ponieważ medycyna chińska traktuje organizm holistyczne, lekarz wykorzystujący jej doświadczenia dokładnie bada ludzkie ciało: ogląda twarz, oczy, uszy, język, bada puls, ocenia flegmę, a nawet mocz i ekskrementy. Ponadto wykorzystuje kilka metod leczniczych zgodnie z założeniem, iż nigdy nie choruje tylko jeden organ. W celu przywrócenia naturalnej równowagi zdrowotnej stosuje kuracje ziołowo – mineralnych, a także różne dodatkowe metody, po to żeby przywrócić właściwe krążenie energii Qi oraz równowagę sił Yin i Yang.